បដិមា ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ គេ​ទុកដូចជា​បដិមា ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ

ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី21 កុម្ភៈ ឆ្នាំ2015 ម៉ោង11:05   ផ្នែក: វប្បធម៌/ទេសចរណ៍    ដោយ: កម្ពុជាថ្មី​

M21-02-15-d

ក្នុង​រជ្ជកាល ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ សម័យមួយ​ដែល​ធ្វើឲ្យ​លេចធ្លោ ខាងព្រះពុទ្ធសាសនា​មហាយាន​តាមរយៈ ការលើកកម្ពស់​ឈានមុខ​គេ ឬ​ហៅថា​ជា​សាសនា​របស់​រដ្ឋ​។ ពុទ្ធសាសនា មហាយាន​គឺ មាន​ការគោរព​សក្ការៈ​ដ៏​សំខាន់​នេះ គឺ​ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ ដែល​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​លើកតម្កើង​តាម​កំពូល​ប្រាង្គ​នៃ​ប្រាសាទបាយ័ន មានមុខ​៤ ។ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​ទឹកចិត្ត​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​មន្ត្រីរាជការ​គ្រប់លំដាប់​ថ្នាក់ ក៏បាន​លើកតម្កើង ព្រះមហា​វីរភាព របស់​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ស្មើនឹង​តួអង្គ​ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ​ដែរ​។ តើ​ដូច​ម្តេចទៅ​ដែល​ហៅថា​ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ​?

ចំពោះ​ពាក្យ​ថាៈ ពោធិសត្វ​គឺជា នាម​នៃ​អ្នក​កំពង់​សាង​បារមី​ដើម្បី​បាន ត្រាស់ដឹង​ជា​ព្រះពុទ្ធ​នៅ​អនាគតជាតិ​។ ឯការ​សាង​បារមី​នោះ គឺមាន​បារមី​ទាំង​១០ ហៅថា​ទសបារមី​។ បារមី​នេះ ជា​អំណាច​នៃ​អំពើ​ល្អ ឬ​ហៅថា​ជា​កុសលធម៌​ដែល​ក្នុងនោះ មានការ​បំពេញ​ទាន សីល ភាវនា សច្ចៈ ខ​ន្តិ និង​មាន​ព្រហ្ម​វិហារធម៌​...​។ នេះ​ជា​ធម៌ ឬ​ជា​ទ្រឹស្តី សម្រាប់​ព្រះ​ពោធិសត្វ ក្នុង​ការជួយ​មនុស្ស​ក្នុងសង្គម នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​។ ប៉ុន្តែ​ធម៌​សម្រាប់​ព្រះ​ពោធិសត្វ​ត្រូវបាន​អនុវត្ត​ផ្ទាល់​ដោយ​ព្រះបាទ ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ក្នុង​ការជួយ​ប្រទេសជាតិ ដោយ​ការអភិវឌ្ឍ​ឲ្យមាន​ការរីកចម្រើន​រុងរឿង​។ ជាក់ស្តែង​ក្រៅពី​សំណង់​ប្រាសាទ​នានា​ជាច្រើន កន្លែង​នេះ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ បាន​កសាង​ធនធាន​នៃ​ផលប្រយោជន៍​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​មាន ផ្លូវ ស្ពាន​, មន្ទីរពេទ្យ​, សាលាសំណាក់​, សំណង់​ធារាសាស្ត្រ​, ការអភិវឌ្ឍ​វិស័យ​អប់រំ​សិក្សា ឡើងដល់ សាកលវិទ្យាល័យ មាន​រាជ​ព្រះវិហារ​និង ស្រី​ជ័យ ព្រមទាំង​មានការ​បង្កើត​វត្ត​អារាម​ជាច្រើន​។ ទាំងអស់នេះ​ជា​តម្រូវការ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ ហើយ​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជា​អ្នកទទួលផល ប្រកបដោយ​សិរី​មង្គល និង​វឌ្ឍនភាព​ដ៏​ប្រសើរ​ក្រៃលែង​។ ភ័ស្តុតាង​នៃ​ស្នា​ព្រះហស្ត​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ នេះហើយ​ជា​កត្តា​នៃ​ការដឹកនាំ​ប្រកបដោយ​ជោគជ័យ ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​មានការ​គោរព​សក្ការ បូជា ព្រះអង្គ​ស្មើនឹង ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ​។ ទន្ទឹមនេះ​ផងដែរ ក៏​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ បាន​លើកតម្កើង បដិមា​ព្រះ​នាង ឥន្ទ្រ​ទេវី ជា​មហេសី ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ស្មើនឹង ព្រះ​ប្រាជ្ញា​បារ​មិ​តា​នោះ​ទៀតផង​។​

ប្រការ​ដែល គួរឲ្យកត់សម្គាល់​នោះ​គឺ​ត្រង់ចំណុច​នៃ​ការបំពេញ​ទាន ដល់​មនុស្ស​ក្នុងសង្គម​នេះហើយ​ដែលជា បញ្ហា​ចម្បង​នៃ​សកម្មភាព របស់​ព្រះ​ពោធិសត្វ​នោះ​។ នៅពេលដែល​គេ​ឃើញ​ព្រះបាទ ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ព្រះអង្គ​បាន​ដឹកនាំ​ធ្វើ​ទាន ឬ​ជា​អំណោយទាន ជូន​ដល់​សង្គម​យ៉ាងនេះ​ទើប គេ​ចាត់ទុកជា​បារមី​ទី​១ របស់​ព្រះអង្គ​ក្នុងចំណោម​បារមី​ទាំង ១០ នៃ​ព្រះ​ពោធិសត្វ​។ ដោយហេតុ​នេះហើយ​ទើប​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ត្រូវគេ​បាន​លើកតម្កើង​ព្រះរាជ​កិត្តិយស​របស់​ព្រះអង្គ​ស្មើនឹង​ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ​នោះ​។​

លក្ខណៈពិសេស​ម្យ៉ាងទៀត ក្នុង​រាជ្យ​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ សិល្បករ​ឆ្លាក់​ថ្ម អំពី​បដិមា​ទេវៈ​ផ្សេងៗ មាន​លោកេស្វរៈ​, ព្រះ​ប្រាជ្ញា​បារ​មិ​តា​, ព្រះពុទ្ធ​, ព្រះ​ហ្ម (​ព្រហ្ម​បាយ័ន​) ឲ្យមាន​ទម្រង់​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ផ្ទៃ​ព្រះភ័ក្ត្រ របស់​បុគ្គល​ជាទីគោរព​សក្ការៈ​។ ដូចនេះហើយ​ទើប គេ​ឃើញ​ព្រះភ័ក្ត្រ​ចម្លាក់​ព្រះ​ពោធិសត្វ លោកេស្វរៈ មាន​លំនាំ​ស្រដៀង និង ព្រះ​បដិមា​តំណាង​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ដែរ​។​

ជារួម​ដោយ​ផ្អែកទៅលើ ស្នា​ព្រះហស្ត និង សមិទ្ធផល​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ក្នុង​ការជួយ​សង្គមជាតិ និង ព្រះភ័ក្ត្រ​បដិមា​ព្រះអង្គ​មាន​លក្ខណៈ ដូច​ឬ ស្រដៀង​ព្រះភ័ក្ត្រ​នៃ​បដិមា លោកេស្វរៈ​ផង​នោះ​ទើប​គេ​សន្និដ្ឋានថា​ព្រះបាទ ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧ ក៏​ជា​ព្រះ​ពោធិសត្វ អវលោកេស្វរៈ​ដែរ ក្នុងពេលដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រមើល មើល សុខទុក្ខ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ ដែលមាន​តំណាង​ដោយ​កំពូល​ប្រាង្គ​មុខ​៤ នៃ​ប្រាសាទបាយ័ន​ទុកជា​ចំណាំ​ស្រាប់​៕

ឥន្ទ្រី​យ៍​ខ្មៅ​